her insan zürriyetinde aynı yaşam ...aynı acıların verdiği,benzer yaralar var serde.her suskunluk aynı haykırışa aynı isyana gebe.oysa böyle anlaşmadık.ağlamıştık doğarken bilirim lâkin huzura da hiç...
Şimdi benden daha iyisin biliyorum Belki hiç kötü bile olmadın . 'fakat ben' diyorum ... ! 'fakat ben!' ... ve tam da burada tıkanıyor sözlerim. mideme , boğazıma ya da...
gün batımı pazarda bir pazarcı bağırıyor , 'yarı fiyatına bunlar , sevdaya gel ...!' satılıyor yok pahasına ezilmiş , çürümüş , hor görülmüş aşklar . tezgâh toplanıyor ... bir eskicinin arabasına düşüyor...
bir sevabı kaldı mı artık yaşamanın ? bu rüyalar illet , gecelerdir uykusuzum . mut/suz sonlar kahramanı ve hep aynı masalın aynı yerinde öylece kalakalmışım ... bu kadar çok...
öznesi belli değil bu cümlelerin . yine de satır satır adın karalanıyor kirli , beyaz bir sayfaya ... ellerimle buruşturup attığım bir müsvette oluyorsun sonra . ve ben...
denedim elbet ... uzaklara gitmeyi de denedim . kendimin bile tanımadığı bir adam olmayı , becerebildim önceleri . bilmediğim bir şehrin , herhangi bir semtinde gezindim . restoranların kapı önlerinde...
artık değişmem bir fincan çay keyfime seni . dumanı tüterken sigaramın , seni düşünmem . uykusuz geceler geride kaldı , sırtüstü uzanıyorum yatağıma , boşvermiş , öylesine...